Балалар мен ата-аналардың қарым-қатынасы

Өз балаңызбен қарым-қатынасыңыз – ата-ана жүріс-тұрысының, сенімі мен қадірінің, махаббаты мен сәбидің келешегі үшін үрейінің күрделі жүйесі. Дұрыс тәрбие жолында ең маңызды сәттерді жиі ұмытамыз.

Бала бұл – сіздің бөлшегіңіз емес екенін түсіну маңызды. Бұл – өзінің ішкі дүниесі бар жеке тұлға. Одан мінсіз адам жасауға тырыспаңыз. Балаға сіздің ұмтылыстарыңызды іске асыруға тырыспаңыз. Керісінше, баланың өз-өзімен болып, басқа біреудің армандарын емес, өз армандарын орындауы үшін бар күшіңізді салыңыз.

Өмір процесі циклді. Сізге өмір сыйлады, сіз оны басқа біреуге бердіңіз, ал ол басқа біреуге өмір сыйлайды. Бұл үшін ризашылықты немесе ақы талап ету орынсыз. Өйткені шөп жерде өскені үшін оған ақы төлемейді ғой. Баладан оны туғаныңыз үшін ақы алу ниеті – бұл қарым-қатынастағы түсініксіздікке және сенімділікті жоғалтуға апарар тура жол.

«Не ексең, соны орасың», – дейді халық. Әлсіз баладан шаршау, ашу және реніш үшін өш алу есейген адамның бізге деген ұқсас қарым-қатынасына әкеледі. Егер қартайғанда, өз балаңызбен ұрысумен өткізуді қаламасыңыз, ойланыңыз және өз қарым-қатынасыңызды дәл қазір өзгертіңіз.

Сіздің «ересек» мәселелеріңіз балаңыз мәселелерінен анағұрлым маңызды деп неге ойлайсыз? Шын мәнінде балаға кейбір мәселелерді шешу шағын өмірлік тәжірибе себебінен анағұрлым қиын болады. Егер оның өмірдің қиындықтарынан үнемі қорыққандықтан қиналмауын қаласаңыз, онда оны балалық шақтан дұрыс қарым-қатынасқа және мәселелік жағдайларды шешуге үйрету – сіздің міндетіңіз.
Баланы кемсіту – өз аналық және аталық қолыңызбен оған кемшіліктер орын қазу дегенді білдіреді, адам бұдан сосын ешқашан арыла алмайды. Сіз баланы оны қорлау үшін тудыңыз ба?

Бала анағұрлым кіші болса, оған ата-ананың көңіл бөлуі, күтім жасауы және мейірімділігі соғұрлым көп қажет болады. Бұл факторларсыз кішкентай тұлғаның толыққанды дамуы мүмкін емес. Өз балаңызбен бірге өткізген уақыттан артық ештеңе жоқ екенін түсініңіз.
Өз балаңызға белгілі бір ерекше материалдық игілікті бере алмағаныңыз үшін қиналу – ақымақтық. Балаға кітап оқуға, түнге қарай бесік жырын айтып беруге, онымен сурет салуға немесе ермексаздан сомдауға ерінбеңіз. Бала үшін бұл сәнді смартфоннан, Гарвардтағы оқудан немесе Диснейлендтегі демалыстан әлдеқайда маңызды.

Бала тәрбиелеу қиын болғанымен, оны өз азаптаушыңыз деп санау дұрыс емес. Бала – бұл ұлы бақыт. Сізге беделді әрі талантты адамды дамыту және тәрбиелеу мүмкіндігі берілді.

Өзге біреудің баласына өз балаңыздай қарым-қатынас жасаңыз. Өз балаңызды ол жай ғана сіздің балаңыз болғаны үшін жақсы көріңіз. Ол талантты, әдемі, дені-сау ма – бұл басқа мәселе. Ең бастысы – ол сіздің қаныңыз, сіздің геніңіз, сіздің өміріңіз. Одан артық сізді ешкім де жақсы көрмейді!

Leave a Reply